Stilte...

Zaterdag mocht ik een groepje van 7 vrouwen begeleiden tijdens een Shake Off Stress-dag.  Een dag die begonnen wordt met het delen van ervaringen rond stress in alle openheid en kwetsbaarheid.  Behalve tekst en uitleg geven bij hoe stressmechanismen werken, wat de gevolgen zijn voor lichaam en geest en het effectief aanleren van de oefeningen die bij de TRE-methode horen, is het vooral mijn taak om het veld te dragen. Een veld van energie waarin veiligheid, koestering en liefde bijzonder belangrijk zijn.

Dat veld, die energie, doet keer op keer weer wonderen.  Het meest bijzondere is vaak de stilte die ontstaat.  Geen gewone stilte, zoals in het ontbreken van gepraat of welk geluid dan ook.  Het gaat over veel meer dan dat.  Het is de stilte aan de binnenkant bij iedereen in de ruimte; een absoluut en zaligmakend gevoel van kalmte en vrede.  De stilte waardoor gedachten elkaar niet meer voor de voeten lopen in het hoofd.  De stilte die maakt dat mensen zich gedragen weten én verbonden, nadat ze werkelijk gehoord en gezien werden en nadat ze zichzelf opnieuw hebben gevoeld en het hebben toegestaan. Die stilte is als een zacht-warme omhelzing waar mensen uuuuuren en dagen in willen vertoeven.  

Die stilte is van het mooiste wat er bestaat. Eens je die hebt ervaren, eens je dat gevoel van vol-ledig thuiskomen en thuis-zijn hebt gehad, verandert er veel. Die gewaarwording opent je geest, je hart en je blik, voorgoed.  

De mensen die er waren zaterdag, of, mensen die al eerder uren en dagen in dat veld wat ik mag dragen hebben doorgebracht, weten wat het is; die verbinding met hun wezenlijke zelf, met hun bron-energie. Het is een plek waar iedereen kan zijn. Ook jij.  Zo vaak je wil.