Over het mannelijke en vrouwelijke...

Vorige vrijdag ben ik naar Imagining the Organisation Of the Future gegaan, een dag waarop veelal businessmensen elkaar vinden om met een open hart en geest te kijken naar zichzelf als ondernemers én naar hun bedrijf.  Om te groeien naar een meer evenwichtig beleid, naar meer balans tussen mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten, naar bewuster zakendoen.

Eén van de sprekers was Gil Renders, van She & Company.  
Ze opende haar bijdrage met de bewering dat mannen zichzelf door de wereld bewegen met vertrouwen.  Dat uit hun zelfvertrouwen, hun mannelijke manier van handelen en doen, de onzichtbare patriarchale norm is voortgekomen.

Is dat inderdaad zo?

Zou het niet kunnen zijn dat die onzichtbare norm eerder het gevolg is van onzichtbare overtuigingen, van niet erkende angsten en kwetsuren?
Want als er werkelijk mannelijke daadkracht is die vertrekt vanuit vertrouwen, dan kan die naar mijn gevoel niet leiden tot de patriarchale systemen zoals we ze nu al zo lang kennen.  Vanuit evenwicht in het mannelijke is er geen drang of noodzaak tot onderdrukking van vrouwen en de vrouwelijke kwaliteiten.  Alleen zij die zich bedreigd voelen, zij die zich om welke reden dan ook onveilig voelen, gaan autoritair reageren en repressief zijn.  Alleen daar waar pijn is, ontstaat een vreemdsoortig verlangen om anderen pijn te doen, te beknotten en klein te houden.  Alleen vanuit kwetsuren wordt gekwetst.  

Wie naar de wereld kijkt ziet dat er geen gelijkheid is tussen mannen en vrouwen, geen evenwicht van het vrouwelijke en het mannelijke in de maatschappij. Macht en machtsmisbruik is het gevolg van het doorgeschoten mannelijke.  

Alleen als mannen én vrouwen geheeld zijn van hun kwetsuren, trauma’s en pijn, is evenwicht en harmonie mogelijk.  Of wanneer ze minstens erkennen welke kwetsuren er zijn, en ze de bereidheid hebben om de eigen leegtes te vullen, beperkende overtuigingen om te keren en de eigen wonden te likken, kunnen ze elkaar ontmoeten op een gelijkwaardige manier.  Dàn kunnen mannen en vrouwen elkaar echt in de ogen kijken, elkaar het licht in de ogen gunnen, en een meerwaarde zien in de wonderlijke kruisbestuiving die mogelijk is tussen hen.
Alleen dan, wanneer het mannelijke het veld écht kan en wil dragen voor het vrouwelijke, kan het vrouwelijke haar volwaardig potentieel ontvouwen en leiden op een manier die zonder die gedragenheid niet kan.  En allen dan, wanneer het vrouwelijke het veld kan en wil dragen voor het mannelijke, kan het mannelijke zijn volwaardig potentieel ontvouwen en leiden op een manier die zonder die gedragenheid niet kan. 

Zalig de dag, waarop het mannelijke en het vrouwelijke, ongeacht in welke verschijningsvorm of hoedanigheid, vanuit liefde en vertrouwen in de wereld zal staan.  Het zal de wereld veranderen.